فرمان يابد درنوردد 12 خورشيد و 12 ماه و 12 مشرق و 12 مغرب و 12 بيابان و 12 دريا و 12 عالم را ، گفت : چيزى در دست يمانى نماند ، و ندانست چه گويد و امام هم دم فرو بست . و از همان : بسندش از أبان بن تغلب گفت نزد امام ششم عليه السّلام بودم كه مردى يمنى بر او در آمد و امام عليه السّلام به او فرمود : اى برادر أهل يمن دانشمندانى داريد ؟ گفت : آرى ، فرمود : دانش او تا كجا ميرسد ؟ گفت : در يك شب تا دو ماه پيش ميرود فال پرنده ميگيرد ، و پى زنى مىكند فرمود : دانشمند مدينه از دانشمند شما داناتر است ، گفت : دانش او تا كجا ميرسد ؟ فرمود : در يك ساعت از روز به اندازه يك سال خورشيد پيش ميرود تا طى مىكند 12 هزار جهان را مانند اين جهان شما كه آنان ندانند خدا آدمى آفريده ، و نه ابليسى ، گفت شما را ميشناسد ؟ فرمود : آرى ، خدا بر آنها واجب نكرده جز ولايت ما و بيزارى از دشمن ما . 11 - در محاسن : بسندش از سفيان بن عمر ، گفت : من ستاره‌شناس بودم و آن را ميشناختم و طالع را ميفهميدم ، و از آن نگران شدم ، و به امام ششم عليه السّلام شكايت بردم ، فرمود : چون در دلت از بابت آن نگرانى در آمد ، بنخست مستمند كه ديدى صدقه‌اى بده ، و بگذر كه خدا عزّ و جلّ بدان دفع بلا از تو مىكند . بيان : « من نگران ميشوم » يعنى براى نحوست ساعت از اقدام به كار نگرانم و اين دلالت دارد كه صدقه نحسى طالع را دفع مىكند . 12 - رساله استخارات : سيّد بن طاوس : گفت : شيخ فاضل محمّد بن على ابن محمّد در كتاب كار خود به اين لفظ آورده ، دعاء استخاره از امام صادق عليه السّلام ، پس از نماز استخاره ميگوئى : بار خدايا تو مردمى آفريدى كه پناه بطالع ستاره‌ها و اوقات حركت و سكون و تصرف و وابستن آنها برند و مرا آفريدى بيزار از پناه بدانها و طلب خير از آنها ، من يقين دارم كه تو هيچ كس را بر مواقع غيب خود